Pagina afdrukken

School

De school is gebouwd.

Met steun van vrienden heeft Charles Jacobs in de loop der jaren hier en daar steun kunnen verlenen aan verdere ontwikkeling van het dorp. Afgelopen jaar stelde een vriend geld ter beschikking ten behoeve van de stichting. Na gesprekken met enkele dorpsbewoners (o.a. met de kepala Desa van Les: de gekozen burgemeester) ontstond het idee om een school te bouwen in Dusun Buhutyang, een buurtschap behorend bij de gemeente Les, hoog in de bergen.

Dusun Buhutyang
In Dusun Buhutyang wonen 123 gezinnen; het is een arm dorp, de meeste gezinnen kunnen zich geen rijst veroorloven en eten ubi (een soort van wortels). De kinderen uit dit dorp worden geacht naar school te gaan in Les, gesteld dat ze het schoolgeld kunnen betalen. Er zijn 3 paden naar boven, het ene nog steiler dan het andere en ‘geplaveid’ met in stukken geslagen rotsblokken. In het natte seizoen is dit erg gevaarlijk, daarnaast hebben de kinderen op weg naar school ook nog rekening te houden met wilde apen. Slechts drie kinderen lopen iedere dag naar school in Les.

Op initiatief van de inwoners van Buhutyang is drie jaar geleden begonnen met het geven van onderwijs in het voorportaal van het gebouwtje van de kepala Dusun (het hoofd van het buurtschap). Dit onderwijs vindt plaats onder supervisie van een van de lagere scholen in Les. De kosten van de vrouwelijke onderwijzeres worden gedragen door de kepala Desa van Les en enkele inwoners van Les. In maart 2001 waren er drie klassen:

      Klas 1: 22 kinderen van 7 jaar oud

 

      Klas 2: 14 kinderen van 7-8 jaar oud

 

             Klas 3: 38 kinderen van 8-11 jaar oud

Sommige kinderen komen van ver: ze moeten 1 tot 3 kilometer lopen om naar school te gaan. De kinderen betalen Rp. 1000 (€ 0,12) per maand. De vrouw van kepala Desa Les zorgt voor een paar boeken, zij is onderwijzeres in Denpasar.

De aanleg van nieuw schoolgebouw
Het budget voor de nieuw te bouwen school bedroeg € 4050,- oftewel Rp. 36.000.000. Calculatie van kosten voor de bouw door een aannemer uit een naburig dorp komt op een totaal van Rp. 150 miljoen. Het zal dus een eenvoudig bouwwerk moeten worden en de bewoners zullen zelf de nodige arbeid moeten verrichten. Wat ze zelf niet kunnen zal worden uitgevoerd door een plaatselijk aannemertje.

Hopend op de steun van de goden (Bali is hindoeïstisch) en de goede wil van de bewoners wordt aan het werk begonnen. Gedurende ongeveer 2,5 maand zijn iedere voormiddag 30 to 60 mannen en vrouwen in de weer om het aangekochte terrein met een grondoppervlak van 300 m2 te egaliseren. Omdat het een rotsachtig terrein is met een stijgingspercentage van zo’n 45% moeten er veel zand en rotsen verplaatst worden. Alle rotsblokken worden in kleine brokken geslagen, deze worden gebruikt voor het bouwen van een 4,5 meter hoge muur en voor de fundering. Het maken van de zgn. Batako (cementblokken) wordt ter hand genomen. Het zand hiervoor wordt door vrouwen van 1 km ver uit de rivier gehaald. En dan ook nog meer dan 300 zakken cement à 60 kg per zak (de vrouwen dragen 30 kg) die op het hoofd naar boven gedragen worden, evenals bijna al het benodigde hout en zink. Al dit werk wordt gecoördineerd door de kepala Dusun. Een probleem is het tekort aan water. Daar is echter geen oplossing voor te vinden; de kinderen moeten een emmertje water mee naar school brengen voor het vullen van de waterbak.

De opening
Op 14 augustus 2001 is de grote dag van de opening eindelijk aangebroken. De kepala Desa van Les heeft alle hoogwaardigheidsbekleders uitgenodigd. Ze zijn er allemaal: het districtshoofd, de onderwijsinspecteur, politici, de vrouwenbeweging, de politie, hoofden der scholen, de kinderbescherming. Buhutyang is op de kaart gezet! Geen van deze mensen was hier ooit geweest. Het resultaat: Er zal een betaalde onderwijskracht komen! Tesamen met de kinderen wijdt een priester het gebouw in; alle ‘bewoners’ zijn aanwezig en als alle notabelen vertrokken zijn, wordt het nog een mooi feest, waarbij een geofferd varken soldaat wordt gemaakt.

Met de bouw van de school is aan een van de grootste verlangens van de inwoners van Buhutyang voldaan: onderwijs voor de kinderen. Men vindt het met name belangrijk dat de kinderen les krijgen in de beginselen van Agama Hindu Bali (godsdienst), Bahasa Indonesia (de nationale taal) en de taal van Bali.

Situatie begin 2003
In februari 2002 is het zwaar gaan regenen en is de school behoorlijk beschadigd. Alles is nu weer gerepareerd.
Zie ook bedankbrief Charles

Permanente koppeling naar dit artikel: http://www.help-desa-les-bali.nl/school/